آسمان بالای سرم پیداست.

عجیب بی ابر و بی ستاره. عجیب تاریک.

دراز می کشم رو به آسمان.

به دنبال چیزی نمی گردم. به انتظار چیزی نیستم.

نه ماهی قرار است بشکافد، نه آسمانی از هم گشوده شود، و نه ستارگانی از آسمان ببارد.

امشب آسمان هم گویی می داند که مرگ در همین نزدیکی هاست.

ـ مرگی که کاش پایان همه چیز باشد.