پیش تو.

بوی خاک باران زده می آمد و چمن های خیس. نشستم و برگ های خشک و گِل را از روی سنگ پاک کردم. عود را روشن کردم و گذاشتم جایی که باران نخورد. خاطره های ما همه پر از عطر عود است. یادت می آید؟