سرگشته ,Wayfarer ,Miriam Aghazade ,Maryam Aghazade, میریام , مریم

تاریخی هم بخوایم حساب کنیم انکیزیسیون حدودای قرن دوازده میلادی شروع شد و تا قرن شانزدهم یا هفدهم همچنان به شدت خودش باقی بود، گرچه هنوزم هست و فقط اسمشو عوض کردن گذاشتن Congregation for the Doctrine of the Faith. و موفق شد در همون اوایلش کل تمدن و فرهنگ اروپا رو نابود کنه و تبدیلشون کنه به یه سری آدمای عامی و بدبخت خرافات زده جاهل. تا قرن شونزدهم که رنسانس کم کم شروع شد و بعدش هم دویست سالی طول کشید تا کمی پیشرفت کردن. گرچه غرب هیچوقت به اون دوران اوجش برنگشت.

گرچه اگر بخوایم الگوی تاریخی رو به اسلام تعمیم بدیم، پیشرفته تر بودن و هزار و دویست سال طول نکشید به انکیزیسیون برسن. همون اوایلش خیلی سریع دست به کار شدن. و خیلی سریع هم تونستن فرهنگ و تمدن اطرافشون رو به نابودی و جهل بکشن.

اما سرعت گرفتن زندگی و رویدادها رو هم اگر در عصر الکترونیک درنظر بگیریم – که مصرانه سعی دارن واردش نشن و حتی با اینکه عصر الکترونیک بهشون دخول کرده جلوی دخول بیشترش رو بگیرن و حتی دست به سقط جنین بزنن – یعنی حداقل باید صد، دویست سال دیگه صبر کنیم.

اگر در این فاصله آخرالزمان سر نرسه البته.

خوشبختی یعنی همین، که وقتی همچنان مدهوش بوی عطری هستی زیر بارون قدم بزنی و نامجو بخونه که… بگو بگو ، که شکارت کنم بگو، که شکارت کنم به غمزه مویم و آه… بیا بیا، که نگارت شوم بیا…

زمان عجیب شده. یه وقتایی اونقدر سریع می گذره… و همون وقتا وقتی میگذره بقدری دور بنظر می رسه که انگار هزاران سال ازش گذشته.