رویا
یک لحظه، فقط یک لحظه کافی است
تا عشق به فراموشی
و رویاها به خواب بگذرند
ـ و تو آن لحظه را خواب بودی
ندای الهی
به لابه و تضرع بگفتی: پروردگارا . . . در این شب تاریک رحم بر من بیاور و راه بر من بنما و مرا از این درد برهان که محتاج توأم.
و بخسبید.
ندا آمد که «ای بنده من، ما شبانه روز آیت ها و نشانه ها بر سر راهت بنهادیم و رَه بر تو بنمودیم و فرشتگان بسیار مأمور کردیم که از جهل برهانند ترا . . . تو کوری نمی بینی»
