آسمان بالای سرم پیداست.
عجیب بی ابر و بی ستاره. عجیب تاریک.
دراز می کشم رو به آسمان.
به دنبال چیزی نمی گردم. به انتظار چیزی نیستم.
نه ماهی قرار است بشکافد، نه آسمانی از هم گشوده شود، و نه ستارگانی از آسمان ببارد.
امشب آسمان هم گویی می داند که مرگ در همین نزدیکی هاست.
ـ مرگی که کاش پایان همه چیز باشد.
نظرات
پیام از sara
در تیر ۲, ۱۳۸۷ ۹:۵۳ ب.ظ
دختر جان این شبها ماه کامل هست.. حالش را ببر.. برای فکر کردن به مرگ وقت هست.
پیام از خودم
در تیر ۳, ۱۳۸۷ ۵:۴۷ ب.ظ
ای خواهران. پست دپرسانه نبود که. . . مرگ هم که حقه !!!!
پیام از sara
در تیر ۹, ۱۳۸۷ ۱:۰۲ ق.ظ
سرکارخانم فکر کنم بنده تماس گرفتم با شما و قرار گذاشتم برای خرید کیف لب تاپ که قرار شد که خبر بدی می آیی یا نه؟ که شما هم اصلا خبر ندادی بعدش آنوقت دیگه من چه زنگی اینها دارم بزنم 
پیام از مهدی علاقبند
در تیر ۲, ۱۳۸۷ ۹:۴۰ ب.ظ
اتفاقا مرگ چیز خوبه … یک آدم کمتر بهتر … آب و برق و غذا به بقیه بهتر می رسد …
خوش حال باش که به دیگران کمک می کنی…