سر سجاده می نشینم.
با وسواس پارچه کوچک روی سجاده را مرتب می کنم.
تسبیح را دور مهر می پیچم.
نگاهی به آینه می اندازم.
چادرم را صاف می کنم.
و ساکت به مهر چشم می دوزم.
ـ امشب دلم گرفته بود. منهم مثل خیلی آدم ها وقتی دلتنگ می شوم یاد سجاده ام می کنم. وقتی دوست دارم برای لحظه ای از هیاهوی دنیا دور شوم و به سکوت برسم.
چادرم را بر می دارم. سجاده را جمع می کنم و دوباره توی کمد می گذارم.
ـ عطر گلهای رازقی سجاده ام خیلی وقت است پریده.
Most people seem to enjoy being in love, or wanting to be in love … I don’t.
- having an important other in life, experiencing a sense of anticipation all the time, enjoying life with a vengeance as if you have not lived before, needing reassurance and affirmation from someone you did not know existed for almost every thing you do or don’t do, craving the other person’s touch and nearness like an addict , never having enough, always wanting more and more of that person, feeling insecurity and a constant fear of loss. . .
This is not some thing I desire in my life. I value my freedom more than anything.
To be free to go anywhere I want, to feel anything I want, to shut the world out whenever I want, even to breakdown and despair without worrying about anyone or answering to anyone . . .
Every thing has a price.
The price for freedom is loneliness.
گفت:
گناه من با گناه تو یکی نیست
گناه من لحظه ای فراموشی است
و گناه تو ابدیتی فراموش نکردن
گناه من ندیدن درد نگاهی شرم آلود است
و گناه تو نگاهی “سرخ”
ـ من و تو را در یک دوزخ به زنجیر نخواهند کشید!
