افکار ممنوعه
دفترچه کوچکی دارم که پناهگاه افکار خاموش من است. افکاری که حتی از خود پنهانشان می دارم. در آن دورها، در پس پستوهای تاریک ذهن جایی هست برای افکار ممنوعه . . . .
زمانی که خاموشی بدل به فریادی می شود گوشخراش، همه اشان را به سفیدی ورقی می سپارم و معصومیت خدشه دار شده اش را در گوشه ای دفن می کنم و . . .
ـ این روزها خبر زیاد است. ما خود را به خواب زده ایم تا رخوت لحظه هایمان پریشان نشود.
