زره
گاهی اوقات یک حرکت ساده، یک حرف و حتی یک نگاه کافی است تا روزت را خراب کند. هر چقدر هم که ضد ضربه شده باشی همیشه چیزی ـ همیشه هم همین مسائل کوچک ـ از درزهای زره رد می شود و به جایی می رسد که نباید. زره ای که مدتها ساختنش طول کشیده است. زره ای از تمام حرکات و حرفها و نگاههای تلخ و تیره . . .
در سکوت راه می روم ـ ذهنم ساکت است ـ . چیزی درونم یخ زده و احساس می کنم حتی نفسم سرد شده است. به خودم یادآوری می کنم ـ همیشه باید هر از چندگاهی این را به یاد آورد ـ
: انسان تنها به دنیا می آید. تنها زندگی می کند. و تنها از دنیا می رود.
مسیر زندگی مسیر تنهایی است که می بایست آن را در سکوت و تاریکی طی کرد تا به روشنایی رسید.
نظرات
پیام از هیچستان
در تیر ۱۷, ۱۳۸۵ ۱:۵۲ ق.ظ
تنهایی یکی از بهترین هدیه ایی است که دنیا مدرن به انسان هدیه کرده است . می توان در تنهایی به این رسید که جای ما در این دنیا اصلا در این دنیا کجاست …… اما این دردها و مصیبتها در زندگی همانند زخم هایی هستند بر تن انسان . که زخم هر انسانی بر اساس زندگی با دیگری متفاوت و پماد این زخم را هر انسانی باید به تنهایی در تنهایی خود پیدا کنئ و این پماد ” روشنایی ” است . اما به قول فروغ : ” یاد من باشم کاری نکنم که به قانون زمین بر بخورد ، یاد من باشد که تنها هستم ، ماه بالای سر تنهایی است ” .
پیام از مریم
در تیر ۱۶, ۱۳۸۵ ۱۲:۴۴ ق.ظ
سلام
بعضیا نمی دونن که با یه حرکت ساده پا می زارن روی اعصاب آدم
گاهی آدم بهتره که تنها باشه