سرگشته ,Wayfarer ,Miriam Aghazade ,Maryam Aghazade, میریام , مریم

لباسهایم را روی زمین رها کردم و به سمت دستشویی رفتم. از صورتم هرم گرما بلند می شد و گمانم خونم به جوش آمده بود. سرم را خم کردم تا آبی به صورتم بزنم.

ـ مامان گه خوردم. مامان غلط کردم . . . بخدا نمی دونستم.

چشمهایم را بستم و آب را به صورتم پاشیدم.

ـ مامانی کوشی؟ مامان تو رو خدا ببخشید . . . دیگه دست بهش نمی زنم.

آب انگار از روی صورتم تبخیر می شد. سرم را زیر شیر آب گرفتم

ـ مامان اینجا تاریکه. من می ترسم. . . مامانی می ترسم . . . در رو باز کن.

سرم را که بالا گرفتم آدم توی آینه عجیب بهم خیره شده بود.

ـ مامانی من می ترسم. . . گه خوردم . . .مامانی در رو باز کن تو رو خدا . . . مامانی . . .

از دستشویی بیرون میایم و در را با دقت پشت سرم می بندم.

این سیستمهای تهویه هوا خیلی چیزهای مزخرفی هستند. چند وقتی هست به این نتیجه رسیده ام.

۹ تیر, ۱۳۸۵ | عمومی | میریام