ماه
این چند روزه حس عجیبی تمام وجودم را پر کرده است؛ حس سکوت.
نیاز به حرف زدن، نیاز به شنیدن را از دست داده ام. فقط دوست دارم نگاه کنم، نگاه کنم و نگاه کنم. . .
دوست دارم تمام دنیا را توی نگاهم جا بدهم.
این چند روزه دنیایم انگار تغییر کرده است. دوست دارم در سکوت بنشینم و بازی آدمها را نظاره کنم.
دستم را به سمت ماه دراز می کنم . . .
نظرات
پیام از یک عمرانی
در اردیبهشت ۱۶, ۱۳۸۵ ۱:۳۰ ق.ظ
سلام…
حس سکوت…
عدم نیاز به گفتن…
دیدن…
پیام از یک فیلسوف نما
در اردیبهشت ۱۶, ۱۳۸۵ ۱:۴۱ ب.ظ
سکوت خود نشانه انفعال نیست بلکه نشانه جستجوی گری انسان درباره آنچه که باید بداند و بداند . سکوت در نگاه عرفا مرحله ایی والایی است . از نگاه رنه دکارت این را می توان شک مثبت تعریف کرد . به قول دکتر عبدالکریم سروش : دنیا را آنانی خراب کردن که زیاد حرف زدند ” !!!!!……………..
پیام از کاکتوس
در اردیبهشت ۱۷, ۱۳۸۵ ۴:۳۱ ب.ظ
آخ گفتی! تازه شدی عین خودم… مدت هاست که دارم این حالت رو تجربه میکنم…
پیام از یه نفر که…
در اردیبهشت ۱۴, ۱۳۸۵ ۴:۱۳ ب.ظ
سلام!
نگاهم هم پر می شود زود به زود این روزها …..مثل دلم …..